tazlan skrifar: Ég er 24 ára og ég og kærastinn eigum 9 mánaða gamlan Senegal páfagauk. Hann er handmataður og afskaplega ljúfur og góður. Við fengum hann þegar hann var tæplega 3 mánaða og vandist hann okkur mjög fljótt. Hann var frekar rólegur fyrstu dagana og svolítið var um sig, en hann jafnaði sig á nokkrum dögum. Hann leyfði okkur að atast í sér, halda á sér og knúsa sig og var duglegur að koma til okkar, þó svo að hann vildi stundum fá hvíld og flaug þá á búrið sitt.
Sagt er að Senegalar séu feimnir fuglar og hænist frekar að eigandanum, en þessi er sko ekki feiminn. Hann er svo forvitinn að þegar það koma gestir þá flýgur hann strax til þeirra og biður um klapp. Hann er frekar aktívur (algjör strákur!) og á frekar erfitt með að liggja og kúra hjá okkur lengi í einu, nema þegar hann er þreyttur. Honum finnst rosalega gaman að leika sér og vill gera allt með okkur. Strákurinn þarf að fljúga og hreinsa raddböndin af og til, og eru daglegu hádegisflugæfingarnar fastur liður í hans lífi. Þá flýgur hann um alla íbúðina með stöku stoppi uppi í glugga til að hvíla sig. Í þeim tilfellum getur hann verið svolítið hávær, en annars er hann algjör engill. Hann syngur sig oft í svefn með lágu kurri og pípi og oftar en ekki sofnar hann á öxlinni á mér. Á kvöldin ef við segjum “góða nótt” við hann þá flýgur hann inn í búr og upp á prikið sitt.
Hann hefur aldrei bitið okkur, nema kannski nartað í táslurnar, því stundum röltir hann um gólfið og skoðar heiminn frá öðru sjónarhorni. Þegar hann er þar er eins gott að passa tærnar því þær eru voðalega spennandi.
Hann er mjög duglegur að koma með ýmis hljóð, hvort sem þau eru eitthvað sem hann hefur heyrt okkur segja/gera eða eitthvað úr umhverfinu. Hann er frekar fljótur að læra og kann meira en við vitum (kemur í ljós þegar hann heldur að við heyrum ekki til). Við kenndum honum að “kúka eftir pöntun” ca. mánuði eftir að hann kom til okkar og þegar hann heyrir orðið “nammi” þá sperrist hann allur og flýgur svo til okkar. Hann er algjör nartari og þarf maður að passa vel að hann hafi eitthvað til að naga því annars skemmist hlutirnir sem eiga ekki að skemmast!
Ég gæti skrifað margar blaðsíður um hann, en enda á að segja að ég mæli með þessari tegund. Hafa þarf í huga að hann er félagsvera og maður þarf að vera svolítið strangur við hann inn á milli (örugglega eins og aðra fugla). http://www.tjorvar.is/spjall/viewtopic.php?p=244829&highlight=#244829